Zgorzelec – most historii łączący Polskę i Niemcy
Zmierzch nad Nysą Łużycką rozlewał ciepłe światło na dwa brzegi rzeki – po jednej stronie leżał Zgorzelec, po drugiej Görlitz. Most łączący oba miasta stał się symbolem współpracy, ale jeszcze kilkadziesiąt lat temu rzeka była barierą, która dzieliła narody. Historia Zgorzelca to opowieść o zmianach granic, wielokulturowości i trudnej drodze do pojednania.
Zgorzelec i Görlitz przez wieki stanowiły jedno miasto. Jego historia sięga średniowiecza, kiedy to na szlaku handlowym między Polską a Saksonią powstał ważny ośrodek handlowy. Już w XIII wieku Görlitz należało do Rzeszy Niemieckiej, a jego rozwój był ściśle związany z Hanzą – związkiem miast kupieckich, które dominowały w handlu środkowoeuropejskim. Bogactwo płynęło z rzeki – Nysa Łużycka była kluczowym szlakiem transportowym, a okolice miasta stały się centrum rzemiosła i handlu.
W kolejnych wiekach miasto przechodziło pod różne władze – w XIV wieku należało do Królestwa Czech, a w XVI wieku pod rządy Habsburgów. Wpływy niemieckie, czeskie i polskie przeplatały się, tworząc unikalną mozaikę kulturową. Protestancka reformacja, która ogarnęła Europę, dotarła również do Görlitz, przyczyniając się do powstania nowych instytucji edukacyjnych i rozwoju myśli filozoficznej.
Jednak prawdziwy przełom nastąpił po II wojnie światowej. W wyniku postanowień konferencji poczdamskiej w 1945 roku, miasto zostało podzielone – zachodnia część, Görlitz, pozostała w Niemczech, natomiast wschodnia, nazwana Zgorzelcem, znalazła się w granicach Polski. Rzeka Nysa Łużycka stała się naturalną granicą między dwoma państwami, a dotychczasowi sąsiedzi nagle zostali oddzieleni.
Początkowo sytuacja była napięta – podział miasta oznaczał wysiedlenia, przemieszczenia ludności i zmiany administracyjne. Niemiecka ludność Görlitz została w większości wysiedlona na zachód, a do Zgorzelca przybyli Polacy, głównie z Kresów Wschodnich. Przez lata miasto żyło w cieniu podziału, a kontakty między obiema częściami były ograniczone do minimum.
Zmiana nastąpiła dopiero pod koniec XX wieku. W 1998 roku Görlitz i Zgorzelec formalnie ogłosiły się „Europejskim Miastem”, podkreślając swoje dążenie do jedności i współpracy. Wraz z wejściem Polski do Unii Europejskiej w 2004 roku, granica na Nysie przestała dzielić mieszkańców, a mosty ponownie stały się symbolami porozumienia.
Współczesny Zgorzelec to miejsce, gdzie historia i nowoczesność łączą się w harmonijną całość. Miasto dynamicznie się rozwija, przyciągając inwestorów i turystów, którzy chcą odkryć jego niezwykłą historię i wielokulturową przeszłość. Dzięki otwartości na sąsiedztwo z Niemcami, Zgorzelec jest jednym z najlepszych przykładów udanej współpracy transgranicznej w Europie.






Rzeka Nysa Łużycka przez wieki nie była granicą – raczej arterią handlową, łączącą wschód z zachodem. Jednak po II wojnie światowej stała się symbolem podziału. W 1945 roku, decyzją wielkich mocarstw, granica między Polską a Niemcami została wyznaczona właśnie w tym miejscu, kończąc wielowiekowe związki Görlitz i Zgorzelca jako jednego miasta.
Nowa rzeczywistość oznaczała przymusowe migracje – Niemcy musieli opuścić wschodnią część miasta, a na ich miejsce przybyli Polacy, głównie ze Lwowa, Wilna i Grodna. Przez dekady granica była ściśle kontrolowana, a relacje między obiema stronami minimalne. Choć mosty łączyły oba miasta fizycznie, symbolicznie dzieliły dwa różne światy – komunistyczną Polskę i demokratyczne Niemcy Zachodnie.
Zmiana nadeszła dopiero po upadku komunizmu. W latach 90. XX wieku Zgorzelec i Görlitz zaczęły odbudowywać więzi. W 1998 roku podpisano deklarację o utworzeniu „Europejskiego Miasta Görlitz-Zgorzelec”, która otworzyła drogę do współpracy gospodarczej, kulturalnej i społecznej. Wraz z wejściem Polski do Unii Europejskiej i do strefy Schengen, granica przestała dzielić, a mieszkańcy ponownie mogli swobodnie się przemieszczać.
Dziś Zgorzelec i Görlitz funkcjonują jako jedno miasto w dwóch państwach. Dzięki licznym projektom transgranicznym powstały wspólne instytucje kulturalne, organizowane są festiwale, a gospodarki obu części miasta wzajemnie się uzupełniają. Współpraca nie ogranicza się tylko do turystyki – inwestorzy z Niemiec i Polski wspólnie rozwijają lokalny przemysł, co przyczynia się do wzrostu gospodarczego.
Granica, która przez dziesięciolecia była symbolem podziału, dziś jest mostem łączącym ludzi. Historia Zgorzelca to dowód na to, że nawet najgłębsze podziały mogą zostać przezwyciężone, a miasta, które kiedyś były rozdzielone, mogą ponownie stać się jednością – nie tylko geograficznie, ale przede wszystkim kulturowo i społecznie.
-
Zgorzelec powstał jako wschodnia część Görlitz, a jego historia sięga średniowiecza.